Ink

Papieren juweeltjes van het Provinciaal Genootschap

Hier het tweede deel van onze dag in Den Bosch

Van 4 november 2017 t/m 18 februari 2018 is in Het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch de tentoonstelling Papieren juweeltjes van het Provinciaal Genootschap te zien. De tentoonstelling is samengesteld uit de verzamelingen van Het Noordbrabants Museum in Den

Lees meer >> | 94 keer bekeken

Loving Vincent

14 oktober 2017 t/m 28 januari 2018 Noordbrabants museum, Den Bosch

Een goede start in het nieuwe jaar. Een gezellige dag met naast het museumbezoek natuurlijk ook tijd voor koffie en een lunch.

Loving Vincent is de eerste geschilderde animatiefilm ter wereld. Voor elke seconde van de film zijn 12 schilderijen nodig. Stel dat de film een gemiddelde speelduur heeft van 90 minuten dan zijn daar dus 64.800 schilderijen voor nodig. Meer dan 125 kunstenaars schilderden in de stijl van Vincent van Gogh 65.000 beelden voor de film Loving Vincent. Het kostte de makers van Loving Vincent 6 jaar om deze geschilderde speelfilm te realiseren. Makers Dorota Kobiela en Hugh Welchman brachten hiermee Van Goghs meesterwerken tot leven.

De film is een bijzonder knap gemaakt biografisch drama over de laatste dagen van de beroemde schilder. 

Loving Vincent: de tentoonstelling belicht een aantal aspecten van de totstandkoming van de film. Van de ontwikkeling van het scenario, tot de fascinerende details van het maakproces. Ruim 100 van de werken zijn te zien in de tentoonstelling, verspreid over vijf museumzalen. Ook is te zien hoe het team van kunstenaars oplossingen vonden voor scenes die er om vroegen af te wijken van de originele werken van Van Gogh. Bijvoorbeeld in de veelvoorkomende gevallen dat Van Gogh’s schilderijen niet overeenkwamen met de verhoudingen van een bioscoopscherm.

Bekijk hoe de acteurs werden geschilderd in de stijl van Van Gogh en vervolgens geanimeerd. Ervaar hoe in de bekende werken van Van Gogh de dag werd verruild voor de nacht en de zomer voor de herfst.

De filmmakers werkten met acteurs die werden nageschilderd om Van Gogh-personages tot leven te brengen en een derde dimensie, stem en persoonlijkheid te geven. Zo komen overbekende beelden, gestold in ons aller collectieve culturele geheugen, los van museummuren en doen ze je opnieuw beseffen hoezeer Van Gogh op geheel eigen wijze zijn dagelijksheid schilderde.

Met zwart-wit getinte flashbacks in fotografische stijl springen de makers soms even terug in de tijd voor scènes die noodzakelijk zijn maar waarvan geen beelden bestaan.

Van Gogh in Het Noordbrabants Museum
Het Noordbrabants Museum toont als enige museum in Zuid-Nederland originele werken van Vincent van Gogh. Deze zijn te zien in Het Verhaal van Brabant, meer specifiek in een paviljoen gewijd aan Van Gogh en zijn Brabantse periode. Het betreffen de werken die Van Gogh schilderde in Nuenen, de plek in Brabant waar hij het grootste deel van zijn leven in Nederland als kunstenaar heeft gewerkt. Het stelt het museum in staat het verhaal van Vincent van Gogh in zijn Brabantse periode te vertellen. Door het organiseren van Van Gogh-gerelateerde tentoonstellingen en activiteiten beoogt het museum binnen Brabant een centrale rol te spelen in het verbinden van de kunst en de geschiedenis van Van Gogh met het cultureel erfgoed gerelateerd aan Van Gogh verspreid over de provincie.

In het museum is nog veel meer te zien, dat is voor het volgende bericht.

Lees meer >> | 77 keer bekeken

La Chana

La Chana is de artiestennaam van de legendarische flamencodanseres Antonia Santiago Amador. Tijdens de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, de hoogtijdagen van de flamenco, maakte ze furore door een eigen stijl te ontwikkelen.  Met haar enorme succes lag de stap naar Hollywood in het verschiet, totdat haar echtgenoot, tevens haar manager, dat verhinderde en zij op de top van haar kunnen geruisloos van het podium verdween.

De documentaire La Chana van regisseur Lucija Stojevic haalt haar naar het heden en maakte een zowel fascinerend als persoonlijk portret. De jonge Antonia Santiago Amador groeide op in een Roma-familie in Barcelona. Ze luisterde veel naar de radio en begon te dansen vanuit een sterke innerlijke noodzaak. Wat de film interessant maakt is dat La Chana, autodidact, haar kunstenaarschap goed kan verwoorden; eenvoudig en kernachtig. Haar dans is een directe expressie en komt recht uit haar ziel. ‘El compás’, het ritme is daarbij leidend.

Bij haar live improvisaties – repeteren deed ze nauwelijks en een vastgelegde choreografie uitvoeren kan ze naar eigen zeggen niet – zijn het de musici die haar volgen. Door de bijna onnavolgbare ritmes en snelheden die La Chana aangaf met haar handen en voeten, waren er musici die het niet aandurfden met haar te werken.

La Chana, de documentaire, is geen volledige reconstructie en laat slechts een beperkt beeld zien van de leemte die er tussen het plotselinge vertrek van het podium op het hoogtepunt van haar carrière tot haar terugkeer een aantal jaren geleden zit. Er komen maar enkele mensen aan het woord uit haar directe nabijheid, zoals een voormalig collega, haar dochter en huidige man. Maar de indruk die het verzamelde bestaande beeldmateriaal van foto’s, krantenknipsels en tv-opnames geeft is onontkoombaar. Met haar verschijning, razend vlugge voetenwerk en haar niet te vangen blik was La Chana zowel uitzonderlijk begaafd als mysterieus. Ze kon iemand als Salvador Dalí tot haar vaste publiek rekenen en werd door filmregisseur Peter Sellers gevraagd te dansen in The Bobo.

‘La Chana’ met Peter Sellers.

Naast haar uitzonderlijke talent laat de documentaire zien hoe het verloop van haar carrière is verstrengeld met haar ondergeschikte positie als vrouw. ‘Heer en meester’ noemt ze de ex-man, die haar mishandelde, kleineerde en uiteindelijk alles ontnam wat ze had verdiend. Hoeveel invloed dat op haar had blijkt ook uit het feit dat ze het applaus niet echt kon waarderen. Het applaus was juist het signaal van de terugkeer naar de wereld waaraan ze alleen door te dansen tijdelijk kon ontsnappen.

La Chana is een boeiende vertelster. Ze praat zoals ze danst. Razendsnel, ritmisch, abrupt, tegen de maat in. Dan weer stil, vol opgeladen energie, wachtend op de volgende eruptie. Haar talent verklaren kan ze niet, maar ze vindt wel poëtische metaforen om te beschrijven wat ze voelt.

Flaminco zien is fantastisch maar flaminco voelen is misschien nog wel mooier. Dat is wat er gebeurt als je naar deze bijzondere vrouw kijkt en zij je meesleept in haar dans. Dit gevoel en deze passie recht uit haar ziel is de droom die je als kunstenaar hebt ooit in je werk tot uiting te kunnen brengen.

La Chana vertelt  waar ze ‘is’ als ze danst.
“Wanneer ik dans, is het alsof ik in een labyrint met vele deurtjes zit. Achter de ene zitten parels, achter de andere diamanten, saffieren of smaragden. Mijn ziel bepaalt welke deur ik opentrek, en welke beweging ik maak. Ik verdwijn naar een plek…ik kom van een reis. Ik weet niet waar naar toe, maar ik weet dat er een plek is. De plek van de improvisatie is daar waar je jezelf helemaal leeg hebt gemaakt. Je bent losgekoppeld van jezelf. Je moet de waarheid geven, dat is de diepte van flamenco van binnen.” Als je La Chana hebt zien dansen zal elke flamencodanseres in de schaduw staan en doen verlangen naar haar.

Lees meer >> | 98 keer bekeken

Een dag met schildervrienden

Deze keer niet samen schilderen maar een dag cultuur snuiven in Den Bosch.

Tijdens de koffie voor vertrek richting Den Bosch viel de regen met bakken uit de lucht, maar tegen de tijd dat we op de plaats van bestemming aankwamen was het droog en brak er een flauw zonnetje door.

Eerst een rondvaart op de binnendieze, iets wat altijd weer de moeite waard is en waar je altijd weer iets nieuws ontdekt. De schippergids vertelt over het ontstaan van de binnendieze en de restauratie van de muren, overkluizingen en togen. Je vaart ook een stuk buiten de vestingstad, maar het merendeel binnen de vestingmuren.

Lekker lunchen op een terras en dan op naar het Brabantsmuseum.

De omvangrijke collectie Brabantse kunst vanaf 1800 heeft een ruime plaats gekregen op de begane grond van het Paleis en in de gerenoveerde Quistvleugel. In de paleiszalen ligt de nadruk op de negentiende eeuw; de kunstenaarsdynastie van de familie Knip neemt er een belangrijke plaats in.

In de Quistvleugel wordt werk van kunstenaars uit de twintigste eeuw getoond. Bekende namen zijn Jan Sluijters, Piet Mondriaan, JCJ Vanderheyden, Leon Adriaans, Henk Visch en Marc Mulders.

Vijf schilderijen van Vincent van Gogh uit de vaste presentatie in Het Noordbrabants Museum werden technisch onderzocht door middel van röntgen, infraroodfotografie, infraroodreflectografie en strijklichtfotografie.
Van Gogh schilderde tussen 1884 en 1888 geregeld zijn eigen kunstwerken over, door de huidige technieken komen de verborgen ondergronden aan het licht.

Chiharu Shiota                 Between the Lines                        24 juni t/m 15 oktober 2017

De Japanse kunstenaar Chiharu Shiota (Osaka, 1972) was in 2015 de sensatie van de 56ste Biënnale van Venetië. Het Japanse paviljoen met haar installatie The Key in the Hand stond dat jaar in de top-5 tentoonstellingen van The Guardian en op de cover van The New York Times. Chiharu Shiota’s eerste solotentoonstelling in Nederland biedt een retrospectief overzicht van haar oeuvre. De speciaal op maat van Het Noordbrabants Museum gemaakte installatie Uncertain Journey is het klapstuk van de tentoonstelling.

Met tien assistenten werkt Chiharu Shiota twaalf dagen aan de gigantische web-installatie. Eerst wordt de tentoonstellingsruimte van ongeveer 130 m² overspannen met een op maat gemaakt net. Daarna worden met ongeveer 10.000 nietjes de draden van zo’n 2.000 bollen wol vastgezet.

In totaal worden er 24 werken geëxposeerd, daterend van 1994 tot 2017, waaronder video’s, foto’s, tekeningen, grote en kleine draadsculpturen en een bronzen beeld. Met de foto The Key in the Hand en de video How Did you Come into this World toont Het Noordbrabants Museum twee werken uit de gevierde Venetiëshow

Nadien op het terras bijpraten en alle indrukken even laten bezinken. Later was er een heerlijke barbeque en dat de regen weer met bakken uit de lucht kwam kon de pret niet drukken, uiteindelijk zaten we droog onder een afdak.

Lees meer >> | 99 keer bekeken

Eindejaars tentoonstelling

Eind juni houdt Academie Arendonk voor alle leerlingen altijd een eindejaars tentoonstelling.
Voor Patricia Van Asten was het speciaal, zij studeerde af richting monumentaal. Al haar werken werden begeleid met een enthousiaste uitleg; het ontstaan van het idee en de achtergrond, de werkwijze en obstakels tot het uiteindelijke resultaat, wat voldoening en vreugde gaf.

Lees meer >> | 87 keer bekeken

ART BREDA

ART BREDA biedt een mix van kunst en antiek uit alle culturen en perioden. Je vindt er specialisten op het gebied van oude schilderkunst, antiek, 20ste eeuws design, Aziatica, Art Deco, klokken, juwelen, etc. En daarnaast brengen galerieën voor hedendaagse kunst een breed scala aan schilder- en beeldhouwkunst, fotografie, glas en keramiek van bekende kunstenaars en jong talent.

Lees meer >> | 368 keer bekeken

Museum Jan Heestershuis

De collectie van het Museum Jan Heestershuis bestaat voornamelijk uit kunstwerken van Jan Heesters en de inventaris van zijn voormalig woonhuis. Daarnaast is er door het museum grafisch werk van hedendaagse kunstenaars verzameld. Eigenlijk is Heesters’ voormalige woonhuis, waar het museum is gevestigd, zelf ook onderdeel van de collectie. De kunstenaar heeft er bijna zijn hele leven gewoond en het is daarmee onmiskenbaar verbonden aan zijn leven en werk. Het een prachtig pand en heeft het de status van rijksmonument. Achter het museum bevindt zich een beelden tuin.

Lees meer >> | 86 keer bekeken

Marius Bauer - Tussen droom en werkelijkheid

In het museum Jan Heestershuis te Schijndel is momenteel de tentoonstelling ‘Marius Bauer – Tussen droom en werkelijkheid’  te zien. Deze expositie luidt het ‘Bauerjaar’ in, als eerste van een serie exposities die in het land te zien zullen zijn om te herdenken dat de schilder en etser Bauer 150 jaar geleden werd geboren. Marius Bauer (Den Haag 1867-1932) groeide op in een kunstlievend milieu. Van 1879 tot 1885 volgde hij een opleiding aan de Haagse Academie, samen met onder andere Isaac Israëls. Aanvankelijk genoot Bauer bekendheid als etser. Zijn etsen vallen op door hun sterke licht-donker contrast en de nauwkeurige wijze waarop de composities zijn opgebouwd. Daardoor en door de vlotte manier waarmee hij de etsnaald hanteerde deed hij vaak aan Rembrandt denken.

Lees meer >> | 37 keer bekeken

Een dag met schilders-vrienden

Deze keer helaas geen echt zonnig weer, maar altijd weer fijn om elkaar te zien en ervaringen te delen.
Een mooi plekje om de schilderen in de Loonse en Drunense duinen en natuurlijk gezellig samen eten.

Lees meer >> | 57 keer bekeken

kerstwens

Lees meer >> | 52 keer bekeken